กว่าจะมาเป็นสุนัขพันธุ์ “ปอมเมอเรเนียน” ในแบบที่เราเห็นกันทุกวันนี้ หลายคนคงไม่ทราบว่า เดิมทีมีต้นกำเนิดอยู่แถบยุโรปทางตอนเหนือ ได้ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกับสุนัขสายพันธุ์สปิตซ์ ที่มีไว้เพื่อใช้สำหรับการลากเลื่อนรวมไปถึงการล่าแกะ

สุนัขปอมเมอเรเนียนเคยมีรูปร่างขนาดตัวที่ใหญ่ ซึ่งเชื่อกันว่ามีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 13-14 กิโลกรัม กระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้กลายเป็นสุนัขพันธุ์โปรดของสมเด็จพระราชินีวิคตอเรีย และสาเหตุนี้เองจึงได้มีการนำมาพัฒนาสายพันธุ์ ให้มีขนาดสัดส่วนของตัวที่เล็กลงจนมีขนาดเท่ากับปัจจุบัน โดยจะโตเต็มวัยเมื่อมีอายุ 7-10 เดือน น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม มีอายุยืนยาว 15-16 ปี แต่ถ้าหากเลี้ยงได้มีสุขภาพที่ดีมากๆ อาจมีอายุได้มากถึง 20 ปี


ด้วยขนาดตัวที่กะทัดรัด ทำให้สุนัข ปอมเมอเรเนียน ถูกจัดอยู่ในกลุ่มสุนัขทอย (Toy) มีลักษณะที่สังเกตได้ชัดว่า ทรงใบหูจะตั้ง สีของขนมีหลากหลายตั้งแต่สีดำ ไปจนถึงโทนสีช็อกโกแลต น้ำตาล ส้ม ครีม และขาว จะมีหางสั้นขนเป็นพวงปุกปุยม้วนเข้ากับแผ่นหลัง มีรูปหน้าอยู่ 3 ลักษณะคือ หน้าแบบสุนัขจิ้งจอก หน้าแบบตุ๊กตาหมี และหน้าแบบตุ๊กตาเด็ก

นอกจากความน่ารักของหน้าตา และขนาดตัวกะทัดรัด จุดเด่นที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ ขนที่มีความหนา ตรง ยาว และนุ่มฟู เพราะในส่วนของขนจะแบ่งเป็น 2 ชั้น โดยขนชั้นในหนานุ่ม ส่วนขนชั้นนอกนั้นจะยาวแต่หยาบ ทำให้เป็นที่ชื่นชอบของผู้ที่มักจะนำสุนัขมาจัดแต่งตัว หรือตัดแต่งทรงขนโดยสามารถทำได้หลากหลายทรง

การดูแล ปอมเมอเรเนียน

สำหรับความนิยมในการเลี้ยงนั้น สุนัขปอมเมอเรเนียนเป็นที่นิยมสำหรับผู้ที่พักอาศัยอยู่อพาร์ทเม้นท์ หรือคอนโด เพราะใช้พื้นที่ในการเลี้ยงดูน้อย ทำให้เป็นสายพันธุ์ที่เลี้ยงดูได้ง่าย ใช้การดูแลและรักษาความสะอาดในระดับปานกลาง

จำเป็นต้องแปรงขนสัปดาห์ละ 2 ครั้ง แต่ในช่วงของการผลัดขนควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษ อาจจะต้องแปรงขนบ่อยขึ้น

ด้านสิ่งที่ควรพึงระวังจะเป็นโรคที่เกี่ยวกับฟัน ผิวหนัง และดวงตา ให้ใส่ใจตรวจสอบด้วยเป็นประจำ หากจะเลี้ยงรวมกับสุนัขสายพันธุ์อื่นก็สามารถเข้ากันได้เป็นอย่างดี รวมไปถึงครอบครัวที่มีเด็กไม่ว่าจะเล็กหรือโตแล้วก็ไม่เป็นปัญหาใด

ในงานประกวดของเหล่าสุนัขนั้น ก็สามารถพบการประกวดความสวยงาม และโชว์ความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของสุนัขปอมเมอเรเนียนได้แทบทุกงาน เนื่องจากนิสัยของเป็นการสุนัขที่มีความขี้เล่น ร่าเริง ตื่นตัว และมักแสดงความฉลาดให้ได้เห็นเสมอ ชอบที่จะทำกิจกรรม รวมไปถึงการฝึกทักษะต่างๆ ด้วยลักษณะและทักษะความสามารถเหล่านี้เอง จึงทำให้สุนัขปอมเมอเรเนียนเป็นสุนัขที่มักจะเห่าบ่อย เพราะความอยากรู้อยากเห็นสูง สามารถช่วยเฝ้าระวังภัยอันตรายในบ้านได้เป็นอย่างดี