สุนัข พุดเดิ้ล ถือกำเนิดขึ้นในประเทศเยอรมัน ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ต่างประเทศนิยมเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย โดยมีเชื้อสายต้นตระกูลมาจากสุนัขพันธุ์บาร์เบต (Barbet) ในภาษาเยอรมัน “Pudel” นั้นมีความหมายว่าบ่อน้ำ หรือการกระโดดน้ำ

เริ่มต้นมาจากสุนัขพุดเดิ้ลเป็นสุนัขที่ใช้เพื่อการล่าสัตว์ โดยจะช่วยเก็บเหยื่อในน้ำซึ่งก็คือ นกเป็ดน้ำ ที่ชาวไร่ชาวนายิงได้ ทำให้ได้รับอีกชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า “caniches” หมายถึง สุนัขเป็ด

ด้วยความที่สุนัขพุดเดิ้ลเป็นที่นิยมอย่างสูงมากในประเทศฝรั่งเศส จึงทำให้ได้การยกย่องให้เป็นสุนัขประจำชาติ

ลักษณะทั่วไป

เมื่อมองจากลักษณะทั่วไปสุนัขพุดเดิ้ลจะมีด้วยกัน 3 ขนาดคือ ขนาดมาตรฐาน ขนาดเล็ก และขนาดตุ๊กตา แต่ปัจจุบันมีการพัฒนาสายพันธุ์ของสุนัขพุดเดิ้ลให้เล็กลงไปอีกจนได้ขนาดที่เรียกว่า พุดเดิ้ลทีคัพ ส่วนสีที่พบเห็นได้บ่อยคือ สีเงิน สีดำ สีขาว สีส้มและสีช็อกโกแลต

ถึงแม้ว่าสุนัขพุดเดิ้ลจะมีความสวยงามภายนอกที่คล้ายขนแกะ แต่ทั้งนี้ก็จะมีการผลัดขนเหมือนสุนัขพันธุ์อื่นๆ โดยจะจับตัวอยู่กับขนชั้นใน ซึ่งต้องคอยตัดแต่งขนอย่างสม่ำเสมอไม่เช่นนั้นขนจะจับตัวกันเป็นก้อนจนดูแลได้ยาก จึงจะเห็นได้ว่าผู้คนนิยมที่จะตัดแต่งทรงขนของสุนัขพุดเดิ้ล และได้เกิดการพัฒนาเป็นทรงต่างๆ ที่หลากหลาย ช่วยเพิ่มเสน่ห์ให้ดูน่ารัก น่าหลงใหลมากยิ่งขึ้น มักจะตัดแต่งทรงขนเน้นความสวยงามเป็นสัดส่วน และให้มีความฟูฟ่องของขนที่สง่างาม

การดูแลสุนัขพุดเดิ้ล

การเลี้ยงดูควรให้เป็นอาหารสำเร็จรูปจะดีที่สุด เพราะอาหารสำเร็จรูปนั้นมีอยู่ด้วยกันหลายสูตร ได้แก่ อาหารสูตรลูกสุนัข อาหารสูตรสุนัขโต และอาหารสูตรสุนัขแก่ ควรให้ตรงตามอายุของสุนัขและสูตรอาหาร เนื่องจากสุนัขในแต่ละวัยนั้นมีความต้องการสารอาหารที่แตกต่างกันออกไป ที่สำคัญต้องให้อาหารในปริมาณที่พอดี เพราะสุนัข พุดเดิ้ล จัดอยู่ในประเภทสุนัขพันธุ์เล็กจึงกินไม่มากนัก

ด้านการดูแลความสะอาดของสุนัขพุดเดิ้ล จะต้องใส่ใจเป็นพิเศษโดยเฉพาะเรื่องหู เพราะสุนัขพุดเดิ้ลมีใบหูที่ใหญ่ หนา ห้อยปรกลงมา ต้องหมั่นสำรวจดูใบหูบ่อยๆ คอยใช้สำลีเช็ดทำความสะอาด และตาก็เป็นอวัยวะสำคัญที่มักพบปัญหา มีโอกาสเสี่ยงในการระคายเคืองทำให้เกิดโรคเกี่ยวกับตาได้ง่าย

ส่วนใหญ่จะมีร่องน้ำตาที่เห็นได้ค่อนข้างชัดเจน ซึ่งบริเวณนี้เองเป็นจุดที่จะมีคราบน้ำตา หรือสิ่งสกปรกไปหมักหมมได้ง่าย และควรสำรวจดูดวงตาว่ามีฝ้าขาว รอยขีดข่วน หรือรอยแผลบ้างหรือไม่ ที่สำคัญการได้รับวัคซีนอย่างต่อเนื่อง จะช่วยให้สุนัขมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง โดยตามมาตรฐานของอายุสุนัขพุดเดิ้ลจะอยู่ที่ 12-14 ปี อาจมากได้ถึง 17 ปี

นอกจากด้านความสวยงามแล้วนั้น สุนัขพุดเดิ้ลถือได้ว่าเป็นสุนัขที่ฝึกง่าย สอนง่าย ฉลาด อดทน สามารถตอบสนองได้ไวกว่าบรรดาสุนัขพันธุ์อื่นๆ ทำให้ในส่วนของทักษะนั้นสามารถนำมาฝึกให้เป็นได้ทั้งสุนัขตำรวจ หรือแม้กระทั่งสุนัขนำทางผู้พิการทางสายตา

สำหรับผู้คนทั่วไปเองก็จะชอบในนิสัยขี้อ้อน ประจบเก่ง สดใสมีชีวิตชีวา และเรียนรู้สิ่งต่างๆ รอบตัวได้รวดเร็ว แต่หากจะกล่าวถึงข้อเสียก็คงหนีไม่พ้น นิสัยที่ชอบเห่าเป็นอย่างมาก ดังนั้นการเลี้ยงสุนัขสักตัวไม่ว่าพันธุ์ใดก็ตาม ควรคำนึงให้ดีถึงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้น เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในภายหลัง